همه‌ی مردم هم‌واره در عقاید، دیدگاه‌ها و نظرات خود با دیگران متفاوت هستند و هیچ کس مثل دیگری نیست. امّا این دلیل نمی‌شود، قادر به تعامل و ارتباط با دیگران نباشیم. در این‌جا به شرح نکاتی می‌پردازیم تا با رعایت آن‌ها بتوانیم براحتی به عقاید دیگران احترام بگذاریم و خود را با آن‌ها وقف دهیم.نکات لازم: گام اوّل: هرچه قدر هم که به صحّت گفته خود اطمینان دارید، قبل از این‌که حرفی بزنید، خوب فکر کنید. اگر احساس می‌کنید، هیچ نقطه مشترکی از نظر فکری با نفر مقابل خود ندارید، بازهم در نهایت ادب و متانت تع

آدمی هرچه مربوط به خودش باشد برایش شیرین و هم سبك و آسان و قابل تحمل است (مثل معروف: آب دهان هركس به دهان خودش شیرین است) اما هرچه مربوط به دیگران است بر دوشش سنگینی می كند. اخلاق و سلیقه و عادات و عقاید دیگران برای ما چون مربوط به خود ما نیست، تلخ و سنگین و غیرقابل تحمل است. لهذا در هر كسی لازم است سعه ی صدری پیدا شود و قدرت «تحمل» پدید آید. انسان نباید انتظار داشته باشد كه همه ی مردم هم سلیقه و همفكر او باشند. مردم طبعاً همان طوری كه از لحاظ شكل و قیافه و اندامْ مختلف آفریده شده اند و نمی توا

حسن خلق آن است که فرد به اخلاق و صفات پسندیده ی انسانی و اسلامی مزیّن شده باشد و با خوی خوش،اخلاق نیکو و اعمال و کردار خود را تطبیق دهد و بر نحوه ی برخورد و روابط خود را با دیگران تنظیم کند. اهمیت این خصیصه به قدری است که خداوند تبارک و تعالی پیامبرش را چنین توصیف کرده: (وَ إنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیم). (1) ای پیامبر در حقیقت تو به خُلقی نیکو و عظیم آراسته ای. از سوی دیگر آن حضرت نیز هدف از بعثت خود را تمام مکارم اخلاقی معرفی فرموده است که: بُعِثْتُ لاُتَمِّمَ مَکارِمَ الأخْلاق. (24) و ارزش بشر